z wersetów do marcinka

po wczorajszej rozmowie zastanawialem sie, czemu chrzescijanie maja tak silna tendencje to utozsamiania modlitwy z aktem religijnym, do wiazania jej z bostwem. nawet zajrzalem do slownika pwn - to samo. przeciez w ten sposob jezykowo zabieramy ateistom prawo do modlitwy. nie da sie w jezyku polskim wyrazic znaczenia "modlitwa ateistyczna". a modlitwy znane byly ludzkiej cywilizacji chyba nie krócej niż spersonifikowany bóg.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Dharani - to jest przeciez to, co chrzescijanie nazwali potem litanią.

nigdy wczesniej nie zwrocilem na to uwagi. w kazdym razie ateista tez moze sie modlic. Istotą modlitwy jest zwrócenie się do idei, do wartości, do mądrości, do czegoś nadrzędnego. Bez znaczenia, czy owo wyższej klasy dobro tkwi w nas, w przyrodzie, czy jest chrześcijańskim bogiem.

ok, jasne - mądrzej zwracać się do czegoś, co ma osobowość i wolę. teiści modlą się dla nawiązania kontaktu i wierzą, że zachodzi jakaś dwustronna komunikacja. uwielbienie, dziękczynienie, błaganie. ateistyczne zwracanie się ma zupełnie inny cel. ale chyba tylko, pozornie, prawda?

a może jest zupełnie inaczej?